Weblog

From Russia With Love

 

Zwaar bewapende norse politieagenten, een zwaar gecensureerde vrijheid op het internet en een gigantische sociale controle van alle kanten in het openbaar: voordat ik op het vliegtuig stapte om een half jaar te gaan wonen en studeren in Moskou had ik deze dingen tot op zekere hoogte aan zien komen. Maar hoewel het zeker merkbaar is dat men hier niet de vrijheid heeft waar wij aan gewend zijn, zijn ze maar deels waar. Na ruim een maand begin ik mij zeker goed thuis te voelen in deze miljoenenstad: een gebrek aan dingen om te doen is er nooit. Maar toch blijft de politiek hier een hekel thema in mijn ogen, mede omdat ik erachter ben gekomen dat de Russische maatschappij wel degelijk hard optreedt tegen oppositie, alleen misschien op een subtielere manier dan men zou denken…

Als je zonder al te veel interactie met mensen door de straten van Moskou zou lopen, zou je buiten het gebied om en nabij het Kremlin bijna denken dat je in een redelijk vrije omgeving bent: mensen lijken gewoon bezig te zijn met hun dagelijks leven, en af en toe kom je zelfs een groepje jongeren tegen die flyers uitdelen met “Aleksei Navalny 2018”. Niemand lijkt er al te veel bij stil te staan: de flyers worden, zoals velen bij de RUG inmiddels wel gewend zullen zijn, in de eerst volgende vuilnisbak geworpen. Al met al zou je zeggen dat het met politieke vrijheid in Moskou best wel goed zou kunnen zitten: ook ikzelf heb met deze gedachte gespeeld.

Maar dit alles eindigde op het moment dat mijn universiteitsleven in volle gang kwam: de vakken bestaan hier stuk voor stuk uit grofweg tweemaal het aantal contacturen van een gemiddeld vak bij de RUG (en je krijgt ook nog minder credits per vak). Daarnaast wil het geval dat de dormitory van de universiteit voor Russische studenten op zo’n 2 uur reizen buiten Moskou ligt (de mijne is, goddank, in de stad). Het resultaat: een beetje Russische student is niet van 9 tot 5 bezig met de studie, maar eerder van 7 tot 23. Ik heb geprobeerd met Russische medestudenten gesprekken over politiek aan te knopen, maar zelfs van politiekstudenten krijg ik, zelfs na een paar biertjes, altijd hetzelfde antwoord: ‘politiek houdt mij niet zo bezig, ik heb het te druk met studeren’.

In het begin dacht ik hier niet zo veel van, totdat ik tot een besef kwam over de aard van mijn universiteit hier: deze mag dan wel commercieel zijn, maar draagt de titel ‘nationaal’. Hoewel zij zich graag profileert als dé vrijdenkende universiteit van Rusland (en, toegegeven, ik heb hier zeker colleges gehad die aan de Poetin-kritische kant waren), zal er altijd druk van boven zijn. En toen werd het logisch: een significant deel van de jonge Russische intellectuele elite studeert aan mijn universiteit, en laat dit nou de groep zijn die het meest waarschijnlijk is om kritisch op het Kremlin te zijn…

Noem mij een complotdenker, maar ik heb inmiddels geleerd dat in Rusland een heleboel vreemde dingen mogelijk zijn. Een universiteit die haar studenten uit overheidswege druk bezig houdt zou niets spectaculairs zijn. Maar toch geeft dit naar mijn mening een uiterst goed beeld van de sociale controle die de Russische overheid uitoefent op haar burgers: vooral in Moskou is de ‘concrete’ beperking op de vrijheid van meningsuiting niet zo groot, maar het is natuurlijk veel makkelijker om mensen gewoon niet voor zichzelf te laten denken…

Daarom, een korte boodschap aan jullie, als politiek actieve jongeren van Groningen: het grootste gevaar voor zaken als de vrijheid van meningsuiting ligt niet in maatregelen die haar overduidelijk limiteren, maar eerder in een desinteresse voor politiek en maatschappij. Mijn ervaringen hier in Rusland leren mij nu over het belang van politiek engagement: verlies die niet uit het oog!

-Geschreven door Sander Vellekoop, lid van Werkgroep Europese Politiek op uitwisseling in Rusland

Twinning Edinburgh

Op 28 april begon ons avontuur naar Edinburg, de hoofdstad van Schotland. Schotland is, in ieder geval op dit moment, onderdeel van het Verenigd Koninkrijk. Met dank aan de organisatorische vaardigheden van onze Commissie Internationaal verliep onze vliegreis en aankomst in het hostel nagenoeg vlekkeloos!

Nadat iedereen zijn kamer in het hostel aangewezen had gekregen gingen we op pad om de Schotse hoofdstad te verkennen. In het centrum van de stad hadden we ’s avonds een ontmoeting met de Schotse tak van de Young Liberals, de jeugdafdeling van de Liberal Democrats. De Liberal Democrats is, zoal de naam al doet verklappen, een liberale partij in het Verenigd Koninkrijk. De partij is zowel tegenstander van de Brexit als tegenstander van een eventuele Schotse onafhankelijkheid. Onder het genot van Schotse drankjes en eten konden wij kennis opdoen van de politieke situatie in Schotland. De grootste partij van Schotland, de Scottish National Party, wil in navolging van de Brexit een tweede referendum organiseren over Schotse onafhankelijkheid. De gezelligheid mocht niet stoppen in het restaurant dus onze gastheren en -dames namen ons mee naar het mooie Teviot Row House: het oudste studentenuniegebouw in de wereld!

29 April

De volgende dag was het ochtendprogramma vrij. De meesten van ons maakten van deze winderige ochtend gebruik om hun sportieve kant te (her)ontdekken door middel van de beklimming van de Arthur's Seat, een heuvel die zo'n 250 meter boven de stad uittorent. Hierna stapten wij als Fitte Democraten door naar het Schotse parlement. In het Schotse parlement stond een groep Young Liberals uit de stad en uit Glasgow ons op te wachten om samen een groepstoer te doen door het Schotse parlement. De dame die ons rondleidde wist onze alle ins en outs van het gebouw en de Schotse politiek te vertellen. Zo leerden wij over de architectuur van het pand, maar ook over het groeiende aantal bevoegdheden dat het Schotse parlement sinds 1999 toegewezen heeft gekregen. Na deze informatieve middag nam ons Schotse gezelschap ons mee naar een bar waar wij gezellig konden napraten. Het avond programma was divers: eten, politiek en natuurlijk Schotse drankjes…

30 April

En toen was het al weer zondag… Op papier onze vrije dag, maar rustig was het allerminst. Wie puf had ging ’s ochtends mee met een ondergrondse stadswandeling door de zogeheten Real Mary’s King Close, een nauw stelsel van kamers en bezienswaardigheden. Een tourguide die tot vermaak of lichte ‘cringe’ een uur lang ‘in character’ bleef vertelde ons hierbij over de geschiedenis van Edinburgh, zo leerden wij dat een derde van de inwoners van de stad ten tijde van de pest was overleden. Tegelijkertijd bezocht een ander deel van de groep het mooie en gevarieerde Schotse Nationale Museum met delen gewijd aan de nationale geschiedenis maar ook bijvoorbeeld mode en wetenschap. De echte stoere dames en heren volgden aan het begin van de middag een whiskytour (let wel whisky is Schots, de Ierse variant heet… whiskey). Hier leerden we hoe whisky wordt gemaakt en hoe de smaak ervan aanzienlijk verschilt afhankelijk van uit welk deel van Schotland het afkomstig is.  Hierop volgde een bezoek aan het kasteel van Edinburg. Alhoewel het kasteel van de binnenkant wat teleurstellend was, bood het wel een geweldig uitzicht over de stad. Bovendien weet JD Groningen zich natuurlijk altijd wel te vermaken! Na het middagprogramma hebben we het weekend afgesloten met een gezamenlijk diner. Het avondprogramma was geheel vrij: terwijl de een om 11 uur in slaap viel met een goed boek, stond de ander om drie uur nog te genieten van het Edinburghse nachtleven. Voor elk wat wils…

1 Mei

Onze vliegreis terug ging voorspoedig. Wel was het jammer dat we drie uur langer moesten doorbrengen op het toch niet al te inspirerende vliegveld van Edinburgh. Maar natuurlijk hadden wel elkaar voor vermaak en goede gesprekken.

Onze zusterorganisatie in Schotland gaat een bijzonder tijd tegemoet. De krappe meerderheid van de stemmers in het Verenigd Koninkrijk hebben gekozen voor Brexit. Iets waar de Young Liberals, eigenlijk de meeste jongeren en studenten, faliekant tegen zijn en waren. Tegelijkertijd is er een significante groep Schotten die denk het beter te hebben als Schotland onafhankelijk zou zijn. Ook dit zien de Young Liberals niet als een stap in de goede richting. We zullen de ontwikkelingen aldaar met veel interesse blijven volgen!

Verslag Twinning met Alliance Youth, Belfast

Op 11 maart vertrok een opgetogen groepje Jongen Democraten met de trein naar Schiphol. Na maandenlang mailen en plannen smeden was het de Commissie Internationaal eindelijk gelukt om een mooi buitenlandsbezoek te regelen voor onze afdeling. Het einddoel van deze reis was dan ook niet Amsterdams mooie internationale vliegveld, maar Belfast. Belfast is de hoofdstad van Noord Ierland, wat weer onderdeel uitmaakt van het Verenigd Koningrijk. 

Na een korte vlucht kwamen we aan in Belfast. Hier werden we opgevangen door een aantal leden van Alliance Youth. Ze hadden een vol programma voor ons gemaakt dus tijd om bij te komen en te wennen aan het tijdverschil kregen we niet. We stapte in twee taxi’s die ons naar de Parlement Buildings brachten. Al doet de naam anders verwachten, het is maar één gebouw, maar wel gigantisch groot, zeker als je bedenkt dat Noord Ierland maar een klein landje is. Hier kregen we een informatieve rondleiding. Daarna gingen we door naar het stadhuis. Ook in dit zeer indrukwekkende gebouw kregen wij een rondleiding. In het stadhuis werd op dat moment een prachtig diner voorbereid. We voelden ons al zeer vereerd, maar helaas waren we niet uitgenodigd. In de avond bezochten wij een pub waar de Guinness en cocktails rijkelijk vloeide. When in Rome…

Op dag 2 stond een gesprek gepland met “iemand” van de moederpartij van Alliance Youth, the Alliance Party. Dit bleek niet zo maar iemand te zijn….voor we het wisten zaten we aan tafel met David Ford, de Noord Ierse minister van justitie. Hij vertelde het een en ander over zijn werk en partij (hij is ook partijleider van the Alliance Party) en daarna was er de mogelijkheid om vragen te stellen. Het was een indrukwekkend gesprek. Hoewel de Alliance Party er hard voor werkt om Katholiek/Iers en Protestant/Engels bij elkaar te brengen speelt de verdeeldheid van het land helaas nog een grote rol in het dagelijks leven en de politiek. Daarna hadden we wat vrije tijd die besteed werd in een museum (omdat we onze tijd natuurlijk verantwoord invullen, en omdat er dino’s waren). Zondag 13 maart was alweer de laatste volledige dag in Belfast. Hoewel de commissie iedereen vrije tijd had gegeven kunnen JDers niet zonder elkaar (<3) en o ntbeten we met z’n alleen in een mooie markthal en eindigde bijna het gehele gezelschap samen in een grote taxi om de Black Taxi tour te doen. Tijdens deze indrukwekkende tour rijd je met een taxi chauffeur uit Belfast door de stad en bezoek je plekken die een belangrijke plaats hebben ingenomen in het Noord Ierse conflict. Een leerzame tour. Onze Katholieke chauffeur was erg positief over de toekomst van het land en verziet een Noord Ierland waar Katholieken en Protestanten zonder problemen samen kunnen leven. Ondanks dat wilde hij ons mooie oranje klompje niet aannamen :P (oranje is de kleur van de Protestanten).

Na deze tour splitste de groep zich, ondanks de eeuwige JD liefde, weer. Een aantal van ons (waaronder ondergetekende) begaven zich naar het Titanic museum. Dit interactieve museum laat alles zien van de bouw tot aan het zinken van de Titanic, inclusief Droomvlucht-achtige constructie. Af en toe was het een beetje luguber, maar toch de moeite van het bezoeken waard. Iedereen verenigde zich weer voor het diner. Daarna gingen we vroeg naar bed. Op maandag tonden we voor dag en douw (ok, half Belfast was op weg naar het werk….maar het voelde heeeeeel vroeg) op het busstation en keerde huiswaarts. Het was een mooie trip die niet snel vergeten zal worden! Bedankt aan iedereen die mee was, samen hebben we er een leerzaam, inhoudelijk en gezellig weekend van gemaakt!

Marlies van der Lee – voorzitter Commissie Internationaal

Het debat over vliegveld Eelde

In response op ons persbericht zagen wij een blog van Airportnieuws met 10 redenen voor het openhouden van vliegveld Eelde. Wij gaan als politieke organisatie het debat natuurlijk graag aan en presenteren onze weerleggingen hieronder.

http://airportnieuws.blogspot.nl/2016/03/10-redenen-waarom-groningen-airport.html

  1. Zonder luchthaven is Noord-Nederland onbereikbaar vanuit de lucht

Eelde is wellicht bereikbaar vanuit de lucht, maar vliegmaatschappijen worden niet aangetrokken naar het vliegveld. Wij zien Eelde dan ook als een oprijlaan die te weinig gebruikt wordt. Onbereikbaar vanuit de lucht betekent niet compleet onbereikbaar. Al vanaf het moment dat Eelde operationeel is zien we dat de lijndienst naar Amsterdam niet rendabel is. Nederland is klein en compact land. 200 kilometer is , in vergelijking met andere landen, een korte afstand door de sterke Nederlandse infrastructuur[1]. Wij vinden dat onze infrastructuur moet bijdragen aan de bereikbaarheid. Eelde heeft in dat opzicht een te kleine bijdrage aan de Groningse reisopties. Een sterke infrastructuur naar Duitsland en de Randstad daarentegen, helpt de reizigers veel verder.

  1. Aantrekkelijk vestigingsklimaat bedrijven

De aantrekkelijkheid van Groningen als vestigingsklimaat leunt amper op het vliegveld te Eelde. Groningen heeft in de Eemshaven een unieke positie in de energie-infrastructuur, dat wordt erkend door bedrijven zoals Google, en heeft een goed opgeleide beroepsbevolking. Deze strategische voordelen zijn belangrijker voor gezonde bedrijfsvoering dan een privéjet in de nabijheid kunnen parkeren. Overigens laten de FC, SC Heereveen en PEC, internationaal voetbal ook niet afhangen van Groningen Airport Eelde.

  1. Werkgelegenheid

Airportnieuws citeert dat het gaat om 450 banen op basis van een onderzoek in 2013. Sinds 2000 is het aantal vlieglessen in Nederland sterk afgenomen. Op Eelde zien wij dit ook. De internationale vraag naar piloten is niet meer wat het geweest is, en daarnaast hebben opleidingsinstanties de voorkeur voor landen met betere weersomstandigheden en waar vliegen goedkoper is. Eelde was voorheen het opleidingshart voor vliegend Nederland. DFA en Stella sloten beide in 2014 de deuren, en daarbovenop heeft de KLM Flight Academy het aantal studenten teruggebracht[2]. Voor toekomstige vliegers is er daardoor drastisch minder ruimte gekomen.

Het aantal “indirecte” banen blijft nattevingerwerk, maar we kunnen wel met zekerheid stellen dat het aantal banen gegenereerd door GAE sterk afgenomen is. Met een sterke verbinding over het spoor of de weg kunnen we aansluiting vinden op de sterke economische gebieden in Nederland en Duitsland. Daarmee maken we woon-werkverkeer mogelijk, maken we Groningen aantrekkelijk als “kruispunt” tussen deze twee gebieden, en bevorderen we de reismogelijkheden voor de Groningse vakantiegangers.

  1. De baten zijn hoger dan de kosten

Hier zijn wij het natuurlijk niet mee eens. De toelichting hier is kort maar we zien een bron uit 2014. Vorig jaar besloot de regering om de plannen voor Lelystad Airport een groen licht te geven. Overheden zullen 50 miljoen bijdragen bovenop de 90 miljoen die de Schiphol Groep bijdraagt. Lelystad wordt daarmee een vliegveld van dezelfde omvang als Groningen. Lelystad ligt geografisch gezien in het hart van Nederland. De ligging van het vliegveld hier maakt het direct aantrekkelijk voor de inwoners van de Randstad zowel als Friesland, Groningen, Drenthe, Overijsel en Gelderland. Lelystad is daarom aantrekkelijker voor vliegmaatschappijen dan Eelde. Wij vinden dat de aandeelhouders er verstandig aan doen om in te haken op de plannen van de Schiphol Groep, zeker omdat Schiphol voor de Groningse reizigers al belangrijk is.

  1. Bussen, treinen en wegen kosten ook geld

Natuurlijk vinden wij dit appels en peren vergelijken, maar op deze manier dit argument wegschuiven zal ons niet in dank worden afgenomen. We nemen de 45 miljoen overigens niet over, uit het jaarverslag maken wij op dat het hier om 60 miljoen euro gaat[3]. Toch komen de hogere kosten het argument van Airportnieuws niet ten goede want daar tegenover staat dat er jaarlijks meer dan 38,1 miljoen passagiers vervoerd worden met de bussen in de Drenthe en Groningen. Dit betekent dat in twee dagen tijd het aantal reizigers dat Eelde in een jaar bereikt, geëvenaard wordt door het streekvervoer. Voor iedere passagier in de bus betaalden overheden 1,57 euro, voor het vliegveld was dit (van 1 miljoen euro uitgaande) 5 euro. Verder speelt het busnet natuurlijk een dagelijkse rol in het leven van Groningers en Drentenaren; het brengt ons naar werk, school, college en familie, daarin speelt GAE een veel beperktere rol.

  1. Woonklimaat

Kunnen is voor ons hier een sleutelwoord. Deze mogelijkheid bestaat ook zonder het vliegveld in Eelde. De beperkte keuzemogelijkheden vanaf Eelde maakt vakanties en familiebezoeken mogelijk voor een zeer selectieve groep reizigers. Door het tekort aan bestemmingen kijken inwoners van de provincies Drenthe en Groningen vaker naar andere vliegvelden. Een sterke verbinding naar de Randstad en de afwezigheid van een vliegveld bevordert evengoed het woonklimaat.

  1. Als Eelde sluit, zijn alle investeringen voor niets geweest

Als jongerenorganisatie maken wij ons hard voor wat de toekomstige generaties nodig hebben. We moeten toekomstige Drentenaren en Groningers niet opschepen met een vliegveld dat haar doelstellingen niet haalt. Er zijn daarnaast nog meer investeringen nodig om Eelde een echte speler in de markt te maken. Zo zal de baan wederom verlengd moeten worden wil het een serieus alternatief zijn op Schiphol. Overigens stond er in punt 4 dat het sluiten van Eelde 87 miljoen euro zal kosten. Wij zien daarin alleen maar dat het uitstellen van het sluiten alleen maar duurder zal uitvallen.

  1. Uitwijkluchthaven

Uitwijken is een geval van nood dat niet direct gebonden is aan geluidsnormen. Ook zonder Eelde zullen vliegtuigen kunnen uitwijken naar andere velden in Nederland of net over de grens. Het bestaansrecht van Eelde rust niet op dat het een goed plan B is voor de vliegvelden waar het echt om draait. Een lokaal vliegveld moet waarde hebben voor de reizigers uit de directe omgeving. Daarnaast kan Lelystad deze rol straks vervullen.

  1. Medische vluchten

Wederom gaat het hier om relatief kleinschalig gebruik. Medische vluchten worden niet onmogelijk gemaakt als Eelde sluit. De toestellen die deze vluchten uitvoeren zijn nu al in staat op Lelystad te landen. Het succes van het UMCG hangt daarom ook niet af van GAE.

Verder vinden wij het mooi om te zien dat Eelde een standplaats wordt voor traumheli’s. Het besluit van het UMCG om de helikopter te verhuizen naar Eelde is voornamelijk genomen om geluidsoverwegingen, traumavluchten blijven ook zonder Eelde mogelijk. Verder hebben traumahelikopters geen landingsbaan nodig van 2500 meter en kan men overwegen aan te sluiten op de plannen voor constructie van een heliport in de Eemshaven. Overigens gaan de traumahelikopters nu al naar Oostwold om te tanken als Eelde ’s avonds gesloten is.

  1. Toegangspoort van het noorden voor buitenlandse toeristen

We moeten het beeld van Eelde niet laten vertekenen door een geïsoleerd evenement zoals een culturele hoofdstad of de Bowie-tentoonstelling. Het succes van de toeristische sector is daarom ook niet afhankelijke van Eelde, maar van blijvende publiekstrekkers[4]. Groningen moet bereikbaar zijn; een groot publiek kan Groningen via het spoor en de weg vinden.

 

 

 [1] http://fd.nl/economie-politiek/1122168/nederlandse-infrastructuur-beste-van-westerse-wereld

[2] http://www.dvhn.nl/drenthe/Vrees-voor-toekomst-luchtvaartschool-KLM-21158645.html

[3] http://www.ovbureau.nl/ov-bureau/bestuur-organisatie/publicaties-0/

[4] http://www.rtvnoord.nl/nieuws/161042/Toerisme-in-Groningen-moet-vernieuwen

Witte rook uit de schoorstenen van de Eemshaven

Witte rook uit de schoorstenen van de Eemshaven

Door Wouter van Erkel

De klimaattop in Parijs is nog altijd gaande, maar recentelijk zijn de pas-gebouwde kolencentrales in de Eemshaven en elders in het land onder hete kolen komen te liggen. De Tweede Kamer stemde op 26 november voor een initiatief van D66 om de kolencentrales uit te faseren. 1 De motie geeft enigszins zekerheid dat we geen nieuwe kolencentrales bijbouwen, maar echte verduurzaming, dan wel verbetering van de energiepositie, biedt het niet. De motie heeft geen ruggengraat doordat een concrete streefdatum geblokkeerd wordt door een conservatief energieakkoord uit 2013. Hierdoor zullen enige serieuze politieke pogingen om Nederland te veranderen zeker blijven liggen tot 2023. 2

En hoewel ik denk dat de motie gunstig is en noodzakelijk, vind ik de inhoud mager. Zo staat er “constaterende dat omringende landen als Duitsland en het Verenigd Koninkrijk de principiële keuze maken voor het uitfaseren van kolencentrales”. Een argument wat een bijzonder zwakke fundering heeft. Ik zie liever een politiek die zelf een overweging maakt in plaats een politiek die de grote buren achterna sjokt. Het was hier passend geweest als we kritisch op onszelf gereflecteerd hadden, bijvoorbeeld op het feit dat Nederland het nalaat om haar milieudoelstellingen na te streven3 of dat we baat hebben bij een onafhankelijke energiepositie (lees Rusland).

Boven alles is de realisatie dat we ergens in het midden van de 21ste eeuw door onze olie heen zullen zijn4 het meest praktisch en dringend. Kolen zullen het net iets langer overleven, maar het is zeker dat de kleinkinderen van onze generatie niet zullen weten wat kolencentrales zijn. Dit doordat er tegen die tijd simpelweg geen kolen meer zijn of doordat het economisch onhaalbaar is om nog kolen te gebruiken. Al voordat het huidige energieakkoord afloopt kunnen we de consequenties gaan voelen van toenemende prijzen voor fossiele brandstoffen5 door schaarste. Alles duidt er op dat het energieakkoord van 2013 in feite de kop in het zand steken was in plaats van daadwerkelijke verbetering. Uiteindelijk zullen onze generatie en de komende generaties hiervoor de rekening betalen.

We halen op dit moment 5,6% van onze energie uit duurzame bronnen,5 wat niet alleen triest is vergeleken met onze eigen doelstellingen maar ook nog eens schaamtevol is vergeleken met onze oosterburen (30%). Uiteindelijk moeten de kolencentrales 1,2% biomassa bijstoken om bij te dragen aan de energiedoelstellingen van 2020. Biomassa die, volgens Greenpeace6, bestaat uit houtsnippers uit Canada. Houtsnippers meer dan 6000 kilometer laten reizen om de duurzaamheid te bevorderen is natuurlijk pure ironie en zal in praktijk amper duurzaam zijn. Ergens doet mij dit denken aan een quote van George Carlin: “Fighting for peace is the same as screwing for virginity”. Het is maar net hoe je het verkoopt, maar de cijfers van 5,6% zijn teleurstellend, en het is maar de vraag hoe groot het aandeel van groene energie daadwerkelijk is.

Uiteindelijk vind ik niet dat je je oude schoenen moet weggooien voordat je nieuwe gekocht hebt. Maar ik vind wel dat de politieke gedachtegang op het gebied van energie realistisch, reflecterend en progressief moet zijn. Het succes dat door D66’ers gevierd werd is terecht maar in de werkelijkheid marginaal. Want zonder daadwerkelijke verduurzaming zullen wij nog een paar zware

decennia tegemoet gaan. De motie van 26 november zal niet de geschiedenis in gaan als een keerpunt, maar biedt misschien momentum voor serieuze politieke veranderingen.

 

1 http://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/detail?id=2015D44091&did=2015D44091

2 http://fd.nl/economie-politiek/1128913/tweede-kamer-stemt-voor-sluiting-kolencentrales

3 http://www.reuters.com/article/us-climatechange-summit-netherlands-idUSKBN0TD26O20151124

4 http://science.howstuffworks.com/environmental/energy/run-out-of-oil.htm

5 http://www.withouthotair.com/c1/page_5.shtml

6 http://www.greenpeace.nl/press/Persberichten-2011/Import-houtpellets-voor-biomassa-vernietigt-Canadese-bossen/

 

Nieuws

KEI-week 2017 met JD Groningen

Één van de leukste feesten van Groningen is weer in zicht: de KEI-week. Ook de Jonge Democraten zijn hierbij aanwezig. Hieronder het overzicht met activiteiten waar wij als JD bij aanwezig zijn. Vo...

Lees meer...

Weblog

From Russia With Love

  Zwaar bewapende norse politieagenten, een zwaar gecensureerde vrijheid op het internet en een gigantische sociale controle van alle kanten in het openbaar: voordat ik op het vliegtuig stapte om e...

Lees meer...

zaterdag 25 november 10:00
Day of the Middle East - Landelijk
zaterdag 25 november 12:00
Bezoek JuLi’s Bremen aan Groningen - Groningen
dinsdag 28 november 20:00
Legale wiet - Groningen
zaterdag 02 december 11:00
PI-Dag - Politiek Inhoudelijke Dag - Landelijk
donderdag 07 december 19:30
Schrijfmarathon voor Amnesty - Landelijk
donderdag 14 december 12:00
IFLRY Congres - Landelijk
vrijdag 15 december 17:00
BBBB Arnhem-Nijmegen - BuitenBubbelBorrel met Bestuur Brongers - Landelijk
zaterdag 16 december 18:00
JD-Kerstgala - Landelijk

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Twitter

Jonge Democraten Online

FacebookTwitter

© 2017 Jonge Democraten